شاید جمله بالا در ابتدا بسیار ساده و مبرهن جلوه کند زیرا استراتژیست من های ایرانی همگی خوب می دانند که جمهوری اسلامی نزد دولت ها پذیرفته شده نیست و اگر قرار باشد روزی جمهوری اسلامی شروع به حرکت کند سنگینی آن روی دوش ملت هاست.

اما شاید ما به این نکته کمتر دقت می کنیم که مگر ما قرار نیست که مسببب حرکت جمهوری اسلامی باشیم پس چرا برای دریافت ورودی های خودمان به خروجی های دول مسلمان مراجعه می کنیم؟

چرا هیچ سازمان مردمی و تشکل دانشجویی تلاش برای دریافت خبر از داخل ملل مسلمان نمی کند؟ این مهم از ارگان های دولتی و شبه دولتی صادر نمی شود (زیرا شان ایشان اجل از جمهوری اسلامی است) و آن محقق نمی شود مگر به همت مردم.

اما چرا باید تحلیل ساده ترین میانی انقلاب را پس از ۳۰ سال مجدداْ از رهبر انقلاب بشنویم و مجلات و روزنامه های ما ذوق زده شوند که "انقلاب تحلیل شد"؟

شاید ساده ترین و دم دست ترین جواب این باشد که این انقلاب به دست اهل خویش نیفتاد و دچار تحریفاتی شد و قس علی هذا...

اما شاید این معادله جواب دیگری نیز داشته باشد و آن اینکه ما دانشجویان و جوانان گرفتار موج انقلاب نشدیم و تصمیم گرفتیم که در این باتلاق دولت مدار ایران گنده آبی نیز ما برداریم.

شاید بی دلیل نبود که حضرت آقا اشاراتی به تسخیر لانه جاسوسی داشتند٬ اشاراتی به دفاع مقدس داشتند و دیگر اشارتی از جنبش عدالتخواهی یا امثالهم نداشتند.

بگذارید یکبار دیگر برگردیم و از ابتدا مرور کنیم.

ملت های مسلمان عمق استراتژیک جمهوری اسلامی هستند.

شاید این جمله راجع به ایران هم حقیقت داشته باشد... شاید...