اولاً عرض کنم خدمت دوستانم این ذلت از آن ماست و مبارزانی که در غزه می جنگند بنا به حکم قرآن عزت از آن ایشان است و ایشان از ذلت بری هستند.

ثانیاً خدمت دوستان عرض کنم که چرخ دنیا چرخ آجلی است و گاه حال می شود. چندی پیش آقا در دیدار با دانشجویان فرمودند عمق استراتژیک جمهوری اسلامی ملت های مسلمان هستند و بنده هم با الهام از آن مطلبی نگاشتم اما آن روز هم فکر نمی کردم که کمکاری در این عمق استراتژیک انقدر زود ما را خرکش کند.

اما باید گفت فعلاً موقع تأسف خوردن از کم کاری ها نیست و موقع بهره گیری از این عمق استراتژیک است تا بعد ها (اگر به تسویف کشیده نشود) جای خالی خود را در این عمق استراتژیک جبران کنیم.

اول حرکت به سمت مرزهای رژیم اشغالگر است تا از چند جهت آنها را دچار موضع گیری کنیم:

۱) وضع تبلیغاتی غرب را از سکوت خارج کنیم. زیرا آنها با احتمال زیاد در تکنیک رسانه ای خود از تکنیک مظلومیت بهره خواهند برد و این سبب می شود تا اعتراض جهانی جهان اسلام با رسانه های دشمن به گوش جهانیان برسد. البته اگر این حرکت توسط تمامی کشورهای مسلمان از جمله ایران تقلید شود می تواند برد آن را بسیار کند.

۲) دشمن را با خطری بالقوه و محتمل مواجه می کند و آن ورود نیروهای چریکی و مبارز با استفاده از وضعیت بوجود آمده و شلوغی حاصل از آن است.

۳) دشمن را مجبور می کند نیروهای حفاظتی خود را در مرزها بیشتر کند و بخشی از نیروی فکری خود را مشغول پرداخت این حرکت می کند.

۴) تحصنی مردمی را بابت تنویر افکار عمومی داخلی کشورهای مسلمان بوجود می آورد تا علما و خطبای جهان اسلام با حضور در این نوع تحصنات به برخی شبهاتی که در اصل این حرکت ایجاد شده است با کمک رسانه ها پاسخ بگویند. شاید این بخش مهمترین فایده این حرکت باشد.

دوم شیوه قرآنی و قاتلوهم حیث ثقفتموهم است به این معنا که در همه عرصه ها وارد جهاد بصری شویم و این چند راهکار دارد و چند فایده و اما راهکارها:

۱) به آتش کشیدن علنی محصولات صهیونیستی: که یک اصل دارد از انبار می سوزانیم و جدید هیچ خریدی انجام نشود.

۲) پرچم اسرائیل را که زمینه سفید دارد را با زمینه سیاه و یا سرخ به آتش بکشیم.

۳) تحصن محاصره گونه سفارات آمریکا، انگلستان و رژیم اشغالگر و شعارهایی با محتوای عدم کارایی سازمان ملل، مبارزه مستقیم با رژیم اشغالگر، قطع رابطه سیاسی و اقتصادی و بهره گیری از تکنیک های فوق به صورت علنی جلوی سفارتخانه های مذکور. به هیچ وجه حرکتی برای برسمیت شناختن سازمان های بین المللی انجام نشود و شکایتی نیز به ایشان نشود. دلیل این است که اینان در این جنگ هیچ کاره اند.

۴) محاصره رسانه ای شبکه های صهیونیستی: به این معنا که ارتباط با ایشان، دفاتر ایشان در کشوهای اسلامی و خبرنگاران و تهیه کنندگان در محاصره رسانه ای قرار گیرند تا متوجه نارضایتی مردم مسلمان شوند. در این مرحله باید دول فعالیت موثری داشته باشند و از دعوت کردن ایشان در مراسمات دولتی برحذر باشند و مصاحبه با ایشان را لبیک نگویند و رسانه ای های ما هم باید با موضع گیری نسبت به ایشان همبستگی با مردم را دقیقاً نشان دهند.

۵) تداومی کردن و برنامه دادن به مبارزات تبلیغاتی: اتفاقی که به صورت خودجوش افتاده و گروه ها سعی می کنند در زمانی دست به تظاهرات بزنند که دیگران در این موقع خلوت اند. این حرکت نباید خاموش شود.

و اما فوائد:

۱) شکل دادن به مبارزات و شعارها و مترکز کردن حرکت روی دشمنی آمریکا، انگلستان و اسرائیل

۲) جلوگیری از انحراف افکار توسط رسانه های بیگانه جهت بزرگنمایی تقصیر ایران، مصر، عربستان و ترکیه و به جان یکدیگر انداختن کشورهای مسلمان. فکر کنم برای دوستان جالب باشد که برخی شبکه های داخل جهان اسلام از تقصیر ایران در این درگیری و دور خوردن مصر و عربستان سخن می گویند و این یعنی جنگ رسانه ای دو طرفه با یک هدف.

۳) انزوای رژیم اشغالگر داخل کشورهای اسلامی

سوم که بیشتر ایرانی است شرکت سران وزارت خارجه و علمای بین المللی جهان اسلام در تجمعات و تحصنات مردمی است و پشتوانه شخصیتی دادن به بیانیه ها و مناقشات است که فکر کنم فائده آن از دید هر بصیری پوشیده نباشد.

دوستان دیگر شاید راه های دیگری در ذهن داشته باشند که بنده تقاضا می کنم در کامنت ها آن را درج کنند شاید این مباحثه چند خطی راهگشای برنامه کوتاه مدت برای آرام بخشیدن موقتی به درد جهان اسلام باشد تا روزی فرا رسد که ما روی مسائل اساسی جهان اسلام نظیر:

۱) پول واحد اسلامی

۲) ارتش مشترک اسلامی

۳) مجلس مشاورتی قانون گذاری

۴) دادگاه مشترک اسلامی

به صورت جدی بحث کنیم.