گاه برای مقاومت صرفاً باید ایستاد و گاه باید حرکت کرد، گاه باید سخن گفت و گاه دیگر باید که زینب بود و سر حسین ابن علی را روی نیزه و در تشت و عندالمطالبه دید...

چهل روز است که مقاومت زینب، نقل مجلس کوفیان و شامیان و نقل سخنانش، هراس کاخ نشینان و امید کوخ نشینان شده. همانان که آنگونه در دروازه های شهر به استقبال کاروان اسرا می آمدند امروز ما بین ترس و امید، راه و بیراه و درست و نادرست به تردید افتاده اند.

آن چهل روز خطیب کاروان اسرا کاخ کاخ نشینان را لرزاند شاید که امروز ما هم فرا گیریم...

آن چهل روز زینب نه شکی در گذشته بود و نه ترسی از آینده. او کربلا را دشتی لاله گون می دید و بهشت را سرایی جاوید شاید که امروز ما نیز اینگونه ببینیم...

آن چهل روز زینب، تفسیر سخن حسین ابن علی بود که گر دین ندارید، آزاده باشید شاید که امروز ما آزاده گام برداریم...

دوستی می گفت امروز غزه کربلاست گفتم شاید باید ما عاشورایی باشیم...