با دوستی از دوستان آقای احمدی نژاد راجع به اتفاقات مابعد از انتخابات گفت و شنود داشتیم که میانه مناظره، بنده به مضمون از نماز جمعه تاریخی مقام معظم رهبری جمله ای نقل کردم که ایشان در بیان حماسه کم نظیر ملت بزرگ ایران فرمودند که اگر اعتماد مردم به نظام که بزرگترین تجلی آن در انتخابات است از بین برود مشروعیت نظام زیر سؤال می رود. فی الحال عین بیانات ایشان را از فارس نقل می کنم:

«اعتماد ملت به نظام، به عنوان بزرگترين سرمايه جمهوري اسلامي بار ديگر در انتخابات 22 خرداد، متجلي شد و دشمنان اسلام و ايران، تلاش مي كنند با ايجاد شك و ترديد درباره انتخابات، اين اعتماد ملي را متزلزل كنند و با كاهش مشاركت مردم، مشروعيت نظام را زير سؤال ببرند كه اگر اين هدف شوم محقق شود با هيچ زيان و خسارت ديگري قابل مقايسه نيست.»

اما جوابی از این دوست بزرگوار شنیدم که خود جواب فی نفسه و فحوای جواب علی کل حال موجب نگرانی است. ایشان فرمودند:

«نه ایشان اشتباه کرده اند؛ حتماً اشتباه لپی (لبی) بوده است و گر نه مشروعیت نظام با حضور کم مردم پای صندوق های رأی زیر سؤال نمی رود. تازه ما مثل سایر کشورهای دنیا خواهیم شد.»

این سخنان را اگر جوانی فقه نخوانده و حقوق نخوانده می داد، می گفتم که نمی داند چه می گوید. اما وقتی جوانی فقه خوانده و حقوقی چنین جوابی دهد یک پیام بیشتر ندارد:

«انقلاب فرزندان خود را می خورد...»

بزرگترین فرزند انقلاب اسلامی وجه اسلامی مردم ایران نبود، وجه مراجعه بر مردم و شوری در امور مردم بود و خط امام خط احترام به ولایت بر مردم است و گرنه حتی ایشان در کتاب شریفه ولایت فقیه در یکی از مهمترین احادیث اثباتی به عبارت «فللعوام أن یقلدوه» اشاره می کنند و نه «علی العوام...» و العاقل یکفی بالاشاره...

امید دارم سخنان مقام معظم رهبری در خطبه های تاریخی جمعه وحدت، فصل الخطاب همه باشد و نه هر خطی بنا به الگوی خود بر آن برشی زند.

اگر حمل بر جانبداری نشود شاید باید در این میان دست هاشمی رفسنجانی را بوسید، دست محسن رضایی را بوسید، دست علی لاریجانی را بوسید، دست خاتمی را بوسید که سعی کردند برخی با سکوت و برخی با منطق مستدل جلوی فتنه ها را بگیرند و باید اخطاری نیز به آقایان محترم احمدی نژاد، موسوی و کروبی که از هیچ فرصتی برای تخریب یکدیگر مضایقه نکردند نیز داد.

اما راه... (به نظر بنده حقیر)

راه این است که گفتگو را بیاموزیم. مثالی می زنم که نزدیک آن نیز هستیم. در لبنان انتخابات پارلمانی برگزار شد و اگر دوستان دنبال می کردند می دیدند که جریان های 14 مارس و 8 مارس رقبای جدی یکدیگر بودند و در انتخاباتی که به وضوح دست های خارجی در آن دیده می شد، جریان 8 مارس پیروز شد. اما در آخر سعد حریری خود به دیدار سید حسن نصرالله رفت که برای تشکیل و همکاری در کابینه، نظر وی را جویا شود.

شاید باید از آقای احمدی نژاد خواست که راه از عقلا بیاموزد و گفتگو را بر مخاصمه ترجیح دهد. حتی اگر رقیب شکست خورده اشتباهاتی نیز داشته باشد...

و من الله التوفیق